شمارهٔ ۱۸۸

برو ای نرگس رعنا تو باین چشم مناز

ناز را چشم سیه باید و مژگان دراز

از گل و لاله چه حاصل من و آن سرو که هست

همه شوخی و کرشمه همه حسن و همه ناز

آتشین روی من آرایش بزمست امشب

برو ای شمع تو در گوشه خجلت بگداز

ای خوش آن دم که تو از ناز سوی من آیی

خیزم و بر کف پای تو نهم روی نیاز

ای که مهمان منی ساغر و مطرب مطلب

هم باین سوز دل و ناله جان سوز بساز

تو گل روی زمینی و مه اوج فلک

همه حیران جمالت ز نشیب و ز فراز

ای شه حسن باحوال هلالی نظری

که منم بنده مسکین تو شه بنده نواز