شمارهٔ ۲۰۶
هلالی جغتاییکار من فریاد و افغانست دور از یار خویش
مردمان در کار من حیران و من در کار خویش
ای طبیب دردمندان این تغافل تا به کی
گاه گاهی می توان پرسیدن از بیمار خویش
گرد کویت بیش از این عشاق مسکین را مسوز
دود دل ها را نگه کن بر در و دیوار خویش
چند بهر قتل من آزرده سازی خویش را
رحم فرما بگذر از قتل من و آزار خویش
تا هلالی را به سوز عشق پیدا شد سری
می گدازد همچو شمع از آه آتشبار خویش