شمارهٔ ۳۸۷

رفتی ای ماه که از مهر وفا می کردی

کاش می بودی و صدگونه جفا می کردی

از تو روزی که به صد درد جدا می گشتم

کاشکی بند من از بند جدا می کردی

کارم از چاره گذشتست طبیبا برخیز

پیش ازین درد مرا کاش دوا می کردی

یارب آن روز کجا شد که تو از گوشه چشم

گاه گاهی نظری جانب ما می کردی

شاه خوبانی و فکر من درویشت نیست

وه چه می بود که پروای گدا می کردی

چون ترا طاقت آزار نبودست ای دل

میل خوبان دل آزار چرا می کردی

ای خوش آن روز هلالی که به خلوتگه ناز

یار دشنام تو می گفت و دعا می کردی