شمارهٔ ۴۱۳

ای که در عاشق کشی هر لحظه صد خون می کنی

آه اگر عاشق نماند بعد ازین چون می کنی

گرچه دایم بر اسیران جور می کردی ولی

پیش ازین هرگز نکردی آنچه اکنون می کنی

وعده فرمودی که سویت بگذرم تا خیر چیست

کار خیرست این چرا نیت دگرگون می کنی

می نمایی عارض چون آفتاب از روی مهر

مهر دیگر بر سر مهر من افزون می کنی

ای فسونگر زان پری افسانه خوانی بر سرم

عاشق دیوانه را تا چند افسون می کنی