بخش ۱۶ - عقد سیم در کلام منظوم که ان من الشعر لحکمة عبارتیست از حکمت آمیزی او و ان من البیان لسحرا اشارتیست به سحرانگیزی او

ای به هر شاهد موزون مفتون

حالت از مشک خطان دیگرگون

هیچ شاهد چو سخن موزون نیست

سر خوبی ز خطش بیرون نیست

صبر ازو صعب و تسلی مشکل

خاصه وقتی که پی بردن دل

کشد از وزن به بر خلعت ناز

کند از قافیه دامانش طراز

پا به خلخال ردیف آراید

بر جبین خال خیال افزاید

رخ ز تشبیه دهد جلوه ما

ببرد عقل صد افتاده ز راه

مو به تجنیس ز هم بشکافد

خالی از فرق دو گیسو بافد

لب ز ترصیع گهر ریز کند

جعد مشکین گهرآویز کند