بخش ۱۱۹ - حکایت مناجات موسی علیه السلام که دیده یقین وی بگشایند و عدل در صورت ظلم را به وی نمایند

گفت روزی به مناجات کلیم

کای جهاندار خداوند حکیم

بر دلم روزن حکمت بگشای

عدل در صورت ظلمم بنمای

گفت تا نور یقینت نبود

طاقت دین اینت نبود

گفت یارب بده آن نور مرا

وافکن از ضعف یقین دور مرا

گفت نزدیک فلان چشمه نشین

می نگر قدرت ما را ز کمین

موسی آنجا شد و پنهان بنشست

منتظر پای به دامان بنشست

دید کز راه سواری برسید

چون خضر رخت به سرچشمه کشید

جامه کند از تن و زد غوطه در آب

تن فرو شست و بر آمد به شتاب

جامه پوشید و ز زین خانه گرفت

ره سوی منظر و کاشانه گرفت

بر زمین ماند ازو کیسه زر

از دل سفله ز دنیا پرتر

پس ازو کودکی آمد از راه

جانب کیسه اش افتاد نگاه