بخش ۵ - تخصیص مناجات به ناظم بی دستیاری مشارک و مساهم

من آن مرغم که دامم دانه توست

فسون وحشتم افسانه توست

تویی کاسباب کارم ساز کردی

در نعمت به رویم بازی کردی

کرامت کردی از خدمت پسندی

به توفیق سجودم سربلندی

به راهت سرمه سا کردی جبینم

کشیدی سرمه چشم راه بینم

زبانم را به ذکر خود گشادی

دلم را ذوق یاد خویش دادی

به شیرینی و چربی از زبانم

نهادی لقمه خوش در دهانم

نه بر دندان ازو کوبی رسیده

نه از خوردن گلو رنجش کشیده

به شکر آن شکر گفتاریم ده

ز تلخی رسته شیرین کاریم ده

به بد گفتن زبان من مگردان

زبان من زیان من مگردان

ز کلکم گر جهد حرف خطایی

کزان پیش آیدم چون و چرایی

خط عفوم بر آن حرف خطاکش

چو کلکم زان میفکن در کشاکش