شمارهٔ ۶ - بهر شاه جهان جهان شاه است

بده ساقی آن جام گیتی نمای

که هستی ربای و مستی فزای

به مستی ز هستی رهاییم ده

به مستان عشق آشناییم ده

بزن مطرب آن نغمه دلنواز

که در پرده دل بود پرده ساز

به شکرانه کز پرده گفت و گوی

عروسان معنی نمودند روی

ز گلزار فردوس آمد گلی

به نزهتگه بینوا بلبلی

ز باران جود و سحاب کرم

زلال بقا یافت خاک دژم

ز دریای اسرار فیض جدید

به لب تشنگان سواحل رسید

سخن کوته از زاده طبع شاه

که دانش مآب است و عرفان پناه

همایون کتابی چو درجی ز در

رسید از گهرهای تحقیق پر

در او هم غزل درج هم مثنوی

هم اسرار صوری و هم معنوی

شده طالع از مطلع هر غزل

فروغی تباشیر صبح ازل