شمارهٔ ۱۲۸جامیرباعیاترفتی که دلم ز بار غم رنجه کنیتا خاطرم از بار ستم رنجه کنیمشکل که زیم بی تو چو آیی روزیزنهار به خاک من قدم رنجه کنی
