شمارهٔ ۹جامیقطعاتبه گرد عارض تو گر دمیده یک دو سه مویمکن ز عشق من و حسن خویش قطع امیدکه نگسلم ز تو پیوند مهر اگر به مثلخط تو زلف شود زلف ریش و ریش سفید