شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنویهای خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را میستاید:
امیرخسرو دهلویور هوس مثنوی ات در دل است
حل کنم این بر تو که بس مشکل است
وز روشی کز تو نیاید مرو
گفت بدم مشنو و نیکو شنو
نظم نظامی به لطافت چو در
وز در او سر به سر آفاق پر
پخته ازو شد چو معانی تمام
خام بود پختن سودای خام
سحر ور انی که در او دیده اند
خاموشی خویش پسندیده اند
مثنوی او راست ثنایی بگو
بشنوش از دور و دعایی بگو