شمارهٔ ۴۰۵
امیرخسرو دهلویدو زلف تو که سر اندر زمین رسانیده ست
به لاله بوی گل و یاسمین رسانیده ست
دهان تست چنان تنگ یا کسی بر موم
نشان حلقه انگشترین رسانیده ست
رواست در حق شهد او هزار نیش زند
بران مگس که لبت زانگبین رسانیده ست
خوش است خنده پروین اگرچه دندان را
ز رشک خنده پروین برین رسانیده ست
هزار نقش به یک تخته ای ست نوک قلم
که تخت تو بر نقاش چین رسانیده ست