شمارهٔ ۹۰۳

گل و شکوفه همه هست و یار نیست چه سود

بت شکر لب من در کنار نیست چه سود

بهار آمد و هر گل که باید آن همه هست

گلی که می طلبم در بهار نیست چه سود

به انتظار توان روی دوستان دیدن

دو دیده را چو سر انتظار نیست چه سود

ز فرق تا به قدم زر شدم ز گونه زرد

ولی ز سنگ شکیبم عیار نیست چه سود

ز بهر خوردن دل گر هزار غم دارم

چو بخت خویشتنم استوار نیست چه سود

ز دوست مژده مقصود می رسد لیکن

از آن هزار یکی برقرار نیست چه سود

اگر چه باده امید می کشد خسرو

ز دور چرخ سرش بی خمار نیست چه سود