شمارهٔ ۱۴۴۳

زبان نماند ز لعلت سخن کجا یابم

سخن نماند دمی زان دهن کجا یابم

ز زلف تو همه چون بوی عشق می آید

من آن نسیم ز مشک ختن کجا یابم

دلم ز شکل تو بدخو به بوستان چه روم

کرشمه از گل و ناز از سمن کجا یابم

علاج زیستنم جز نظر نبد به رخت

من این دو از پی جان و ز تن کجا یابم

در این زمان که مرا دشنه فراق بکشت

ترا که جان منی جان من کجا یابم

اگر ز من طلبی جان به صد هوس بدهم

من این قدر ز دهانت سخن کجا یابم

ز دوریت غم خسرو چو کوه و محرم نه

شکاف چون کنم این کوهکن کجا یابم