شمارهٔ ۲۹۳ - مدح ملک شیرزاد

ای چرخ مشعبد چه مهره بازی

وی خامه جاری چه نکته سازی

ای تن چه ضعیفی و چه نژندی

ای شب چه سیاهی و چه درازی

ای عشق جگرسوز سخت زخمی

وی صبر گلوگیر تیز گازی

ای روی همه روز لعل و زردی

وی چشم همه شب فراز و بازی

ای رنگ دو رخ شادی حسودی

ای آب دو دیده فساد رازی

ای دل چه طراز هوای نگاری

بر جامه همه مهر بت طرازی

هر چند برویش نیازمندی

تا چند کشی ناز آن نیازی

ای خاطر مسعود سعد سلمان

شاید که ز جان تحفه طرازی

چون گوهر عقد مدیح بندی

بر بازوی دولت امیر غازی

فخر ملکان شیرزاد شاهی

کو را رسد از فخر سرفرازی

ابری که ز بارانش می نروید

از طبع مگر تخم دل نوازی