شمارهٔ ۳۱۴ - قصیده

فتح و ظفر و نصرت و پیروزی و اقبال

با عز خداوند قرین بودند امسال

مشهور شد از رایت او آیت مهدی

منسوخ شد از هیبت او فتنه دجال

شاهان سرافراز نهادند بدو روی

رایان قوی رای سپردند بدو مال

بنمود بدو حکم و قضا قدرت و امکان

بفزود بدو دولت و دین حشمت و اجلال

شاهی است که عزم حشمش دود برآورد

از دوده مظلومان از مجمع اضلال

بحری است که موج سخطش گرد برانگیخت

از قلعه بودارو وز لشکر چیپال

چندان علم شیر برافراشت که بفزود

ز ایشان به فلک بر چو اسد بیعدد اشکال

چندان گله پیل درآورد که برخاست

زیشان به زمین اندر بی زلزله زلزال

شاها بیلک رمح تو چون معجز موسی

شاخی است که با او نرود حیلت محتال

آموخته زاید بچه شیر ز مادر

از عدل تو در پنجه نهان کردن چنگال