بخش ۳ - کلیه و دمنه

و در میان اتباع او دو شگال بودن یکی را کلیله نام بود و دیگر را دمنه و هر دو دهای تمام داشتند و دمنه حریص تر و بزرگ منش تر بود کلیله را گفت چه می بینی در کار ملک که بر جای قرار کرده ست و حرکت نشاط فروگذاشته کلیله گفت این سخن چه بابت توست و ترا با این سؤال چه کار و ما بر درگاه این ملک آسایشی داریم و طعمه ای می یابیم و از آن طبقه نیستیم که به مفاوضت ملوک مشرف توانند شد تا سخن ایشان به نزدیک پادشاهان محل استماع تواند یافت ازین حدیث درگذر که هرکه به تکلف کاری جوید که سزاوار آن نباشد بدو آن رسد که به بوزنه رسید دمنه گفت چگونه گفت

بوزنه ای درودگری را دید که بر چوبی نشسته بود و آن را می برید و دو میخ پیش او هرگاه که یکی را بکوفتی دیگری که پیشتر کوفته بودی برآوردی در این میان درودگر به حاجتی برخاست بوزنه بر چوب نشست از آن جانب که بریده بود انثیین او در شکاف چوب آویخته شد و آن میخ که در کار بود پیش ازانکه دیگری بکوفتی برآورد هر دو شق چوب بهم پیوست انثیین او محکم در میان بماند از هوش بشد درودگر باز رسید وی را دست بردی سره بنمود تا دران هلاک شد و ازینجا گفته اند درودگری کار بوزنه نیست