بخش ۱۹

چندانکه ملک این کلمه بشنود شادی و نشاط بر وی غالب گشت و دلایل فرح و ابتهاج و مخایل مسرت و ارتیاح در ناصیه مبارک او ظاهر گشت

این منم یافته مقصود و مراد دل خویش

از حوادث شده بیگانه و با دولت خویش

و پس فرمود که مانع سخط و حایل سیاست آن بود که صدق اخلاص و مناصحت تو می شناختم و می دانستم که در امضای آن مثال توقفی کنی و پس از مراجعت و استطاع دران شرعی بپیوندی که سهو ایران دخت اگرچه بزرگ بود عذاب آن تا این حد هم نشایست و بر تو ای بلار در این مفاوضت تاوان نیست چه می خواستی که قرار عزیمت ما در تقدیم و تاخیر آن عرض بشناسی و به اتقانی تمام قدم در کار نهی بدین حزم خرد و حصافت تو آزموده تر گشت و اعتماد بر نیک بندگی و طاعت تو بیفزود و خدمت تو دران موقعی هرچه پسندیده تر یافت و ثمرت آن هرچه مهنا تر ارزانی داریم و خدمتگار باید که به زیور وقار و حزم متحلی باشد تا استخدام او متضمن فایده گردد و راست گفته اند که زاحم بعود او دع

پیش حصار حزم تو کان حصن دولت است

بحر محیط سنگ نیارد به خندقی

این ساعت بباید رفت و پرسش ما با فراوان آرزومندی و معذرت به ایران دخت رسانید و گفت

بی طلعت تو مجلس بی ماه بود گردون

بی قامت تو میدان بی سرو بود بستان

و تعجیل باید نمود تا زودتر بباید و بهجت و اعتداد ما که به حیات او تازه گشته است تمام گرداند و ما نیز از حجره مفارقت به حجله مواصلت خرامیم و مثال دهیم تا مجلس خرم بیارایند و بیارند