بخش ۲

در بیان تجلی دوم و اظهار شأن و مراتب بر ماسوی و عرض امانت عشق و شدت طلب به اندازه ی استعداد در هر یک و خیمه زدن تمامیت آن در ملک وجود انسانی به مصداق آیه انا عرضنا الامانة علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن منها و حملها الانسان انه کان ظلوما جهولا

جلوه ای کرد رخش دید ملک عشق نداشت

عین آتش شد ازین غیرت و بر آدم زد حافظ

چه ملک را که عقل خالص است و از شهوت محروم این مرتبه حاصل نیست

فرشته عشق نداند که چیست قصه مخوان

بیار جام شرابی به خاک آدم ریز حافظ

و حیوان را که شهوت صرف و از عقل بی نصیب این منزله و مرتبه را واصل نه حیوان را خبر از عالم انسانی نیست- وجود انسانی هر دو جنبه را داراست

پرده ای کاندر برابر داشتند

وقت آمد پرده را برداشتند

ساقی یی با ساغری چون آفتاب

آمد و عشق اندر آن ساغر شراب

پس ندا داد او نه پنهان برملا

کالصلا ای باده خواران الصلا