شمارهٔ ۲۰
امیر پازوارید دست که یکی زلف برسه کساته
بد مزویه اون زلف اگر وی نواته
ته واسره که هر کار مندپاته
ندیمه تنه دیم ره که زلف بقماته
کیجا دست به زلف گنه قسم به ذاته
خش مزویه مه زلف و اوی حیٰاته
د دست که یکی زلف برسه کساته
بد مزویه اون زلف اگر وی نواته
ته واسره که هر کار مندپاته
ندیمه تنه دیم ره که زلف بقماته
کیجا دست به زلف گنه قسم به ذاته
خش مزویه مه زلف و اوی حیٰاته