شمارهٔ ۲۴
امیر پازواریامیر گنه مه مسته چش شوخه نی نی
تنه ندیین سو نمو نسته نی نی
د نوره جدا کنی میون نی نی
مردم ره وعده کنی اما چه شه نی نی
ای وا هر کجه مه بی بفاره وینی
بوو ته بنده ره دیمه چی چه غمگینی
امیر گنه مه مسته چش شوخه نی نی
تنه ندیین سو نمو نسته نی نی
د نوره جدا کنی میون نی نی
مردم ره وعده کنی اما چه شه نی نی
ای وا هر کجه مه بی بفاره وینی
بوو ته بنده ره دیمه چی چه غمگینی