شمارهٔ ۱۰

امیر گنه با این که پهلونمه به کون

از این بیش طمع نییه مره به خوبون

کردی مثل و مونند گننه به خوبون

ای مرد کنار کیمه و داشتمه شه خون

امروز به گذر دیمه شه شاه خوبون

مه دل ره بورده تن نییر نه آرون

سه هفتویه شه کارره هدامه سامون

اسٰا وخته که عشق بوره به پایون

اسا من تنه پیش گرفتار بییوون

ته واستیره که شاه ره بییتمه دامون