شمارهٔ ۲
امیر پازواریاگر غم کس دل ره تراکنیا
هزار پاره شه وسه مه دل بییوا
اگر که اسلی جومه ره راجنیوا
اسا وسه مه جومه رنگین بییوا
ای وای به من و وای به من وای مره وا
دیروا وو که منه چش به ته وا بییوا
هر جا که دوست پا برسه یکی سا
اون زمین منه مکویه گاه و بی گا
چیوا چی بو دل تنه عشق گرفتار نییوا
چی بو که دل بی ته بد یین جا دییوا
تا پا بکت ته کو دیگر جا نشیوا
تا چیر ته بکت مه دیده کس ره ند یوا
