شمارهٔ ۴

اونمٰاه که بورده به ته وٰاهشتمه شهر

ای مره بوینی چنگ زنی ته شه خر

چش بهشتمه تٰا بوهمه سٰال از او تر

دل غصه خر هشتمه سون آذر

تن ره وریجن پٰاک بورم کیهون سر

تٰا ته دفتر عشق ره کنم ازنو بر

ای مره مه زندگی بیٰاردی اگر

هچی نخرم خرم شه زندگی بر

تو بکت منه چش به کس هٰارشه ار

یٰا بکت به تو بٰا دیگری کنه سر

رسوٰابه ته عشق دکت بویم به آذر

ورزم گوهر عشق که نزٰایه مٰادر