شمارهٔ ۲۱
امیر پازواریطوبیٰ قده مه دوست و عقیقه لویه
سو آل خوره دیم مونگ چهارده شویه
د تا مسته آهو گله باغ به خویه
اونته چشه که مه کشتن ور سییویه
ته لو و دهون جای ظلمات اویه
هر کس که تنه عشق نرسیه کویه
ای بدیمه مه جان و دل ته گرویه
عاشق سر و مال هر چی دارنه به تویه
خاء خشبویه بوی عرق ته گلویه
عاشق سر و مال هر چی دارنه به تویه
را رجایی خش دارمه دیم ته تیهویه
دال دایم منه جان د خش گرویه
یوسف بدنه مه یار عقیقه لویه
شیرین زوونه دوست و براته لویه
لیلی وش من هم دم روز و شویه
د بال به سرین و نرگس مه کش خویه