شمارهٔ ۲۵
امیر پازواریاونوخت که خدا بساته ای بساط ته
گل هشت بهشت ره اورده اوی حیٰات ته
فرشته به عرش کنه همین دعاته
یارب نرسه مسته چش ره خطاته
ته ذره خوبی اگربه عالم پاته
نویمه به عالم بو یکی همتا ته
زلیخا و یوسف بنده و آقاته
من کیمه که شه جان ره کنم فدا ته
چی خارببه روز که گشت کردمه همپاته
نثار کردمه زلف ره پچاپچاته
بوردمه د چینم نرد و شطرنج براته
هلاگنی هچین که تنه شاه ماته
همیشه گتی بومه درد دوٰاته
جان دارمه یکی شمه وره به پاته
امیر بوه پابند درد و دواته
ای کج نظر مه ذیله بسوته واته