بخش ۱۸۵ - التفریق بین الکامل و الغافل

کسی کش نیست تاب ترک نانی

کجا بر ترک جان دارد توانی

نداد از دست مردی گردکانرا

دهد گو چون زمنی و آسمان را

نکرده مرد زاهد ترک خشتی

گذشته لیک آسان از بهشتی

گذشته از بهشت و حوض کوثر

ولی نگذشته از دانگی قلندر

تو را گوید جهانرا اهل که برده است

ولی خود ترک یکجوزی نکرده است

گرش گویی چه شد کین بر تو نور است

ولی بر دیگران نقص و قصور است

جوابت راز پیش او کرده حاضر

کزین معنی بود فهم تو قاصر

منم سالم مزاج تو سقیم است

مرا نارد زیان بهر توبیم است

ز بهر غوره سرما بس زیانست

ولی انگور از وی در امانست