کمالالدین اسماعیلشمارهٔ ۵۳۹اندازهٔ متن۲دل رفت بسوی آن دهن خندانکتا بستاند زو شکری پنهانکگفتا که شکر نیست ولی گر خواهیجایی که نهان شوی خم زلف آنک۴ سطر