شمارهٔ ۶۱
اندازهٔ متن
دگر از نو نوای نی بلند است
مگر چون من زهجران گله مند است
چو فایز ناله اش بی موجبی نیست
کسی دور از نیستانش فکنده است
۲ بیت
دگر از نو نوای نی بلند است
مگر چون من زهجران گله مند است
چو فایز ناله اش بی موجبی نیست
کسی دور از نیستانش فکنده است
نکردم در وفاداری قصورینه در صبر و شکیبایی فتوری