بخش ۵ - فی اعجاز القرآن

اول اعجاز خلق هر دو جهان

کرد ایزد به جملۀ قرآن

چونکه عاجز شدند «لایأتون»

گشت نازل ز حضرت بیچون

بعد از آن امتحان به «عشر سور»

کرد با جمله خلق بار دگر

باز عاجز شدند با که و مه

گفت «فأتو بسورة مثله»

نص «لن تفعلوا» بیامد باز

به حدیثی تمام کرد اعجاز

با وفور دواعی ایشان

سوی ابطال معجز قرآن

همه از عاجزی فرو ماندند

لوح «لم تفعلوا» فرو خواندند

هر حدیثی از اوست بی مانند

معجزاتش نگر که باشد چند

معنیش خود برون ز حصر و عدد

«نفدالبحر قبل ان تنفد»