غزل شمارهٔ ۲۱۲۲

کیف اتوب یا اخی من سکر کارجوان

لیس من التراب بل معصره بلا مکان

خط علی کوسها کتابه شارحه

یا من من یشربها من الممات و الهوان

من تبریز نبعه منبته و ینعه

فها الیها جانب و جانب الی الجنان