شمارهٔ ۴
اندازهٔ متن
هرگز نبود ز شومی اختر ما
از باده عیش نشئهای در سر ما
خون جگر و داغ دلست آنچه بود
چون لاله ز صاف و درد در ساغر ما
۲ بیت
هرگز نبود ز شومی اختر ما
از باده عیش نشئهای در سر ما
خون جگر و داغ دلست آنچه بود
چون لاله ز صاف و درد در ساغر ما