رباعی شمارهٔ ۸۳۰

مه را طرفی به ماه رو می‌ماند

چیزیش بدان فرشته خو می‌ماند

نی نی ز کجا تا به کجا مه که بود

جان بندهٔ او بدو خود او می‌ماند