رباعی شمارهٔ ۱۹۷۸

هر پارهٔ خاک را چو ماهی کردی

وآنگه مه را قرینِ شاهی کردی

آخر ز فراقِ هر دو آهی کردی

زان آه به‌سویِ خویش راهی کردی