۵۱۱- مولانا دهقانی تهرانی
اندازهٔ متن
بمکتب داری اشتغال مینمود و مرض جوع بر مزاجش غالب بود گویند در سفری آذوقه اش آخر شده بود جامه خود میخورد از صلاحیتی خالی نبود این شعر از اوست
بهر نثار برکف خود جان نهاده ایم
لعل لب تو جانا جامیست پر ز باده
۳ سطر
بمکتب داری اشتغال مینمود و مرض جوع بر مزاجش غالب بود گویند در سفری آذوقه اش آخر شده بود جامه خود میخورد از صلاحیتی خالی نبود این شعر از اوست
بهر نثار برکف خود جان نهاده ایم
لعل لب تو جانا جامیست پر ز باده