۴- آیات ۳۳ تا ۴۵

کَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ (۳۳) إِنّٰا أَرْسَلْنٰا عَلَیْهِمْ حٰاصِباً إِلاّٰ آلَ لُوطٍ نَجَّیْنٰاهُمْ بِسَحَرٍ (۳۴) نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنٰا کَذٰلِکَ نَجْزِی مَنْ شَکَرَ (۳۵) وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنٰا فَتَمٰارَوْا بِالنُّذُرِ (۳۶) وَ لَقَدْ رٰاوَدُوهُ عَنْ ضَیْفِهِ فَطَمَسْنٰا أَعْیُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذٰابِی وَ نُذُرِ (۳۷) وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُکْرَةً عَذٰابٌ مُسْتَقِرٌّ (۳۸) فَذُوقُوا عَذٰابِی وَ نُذُرِ (۳۹) وَ لَقَدْ یَسَّرْنَا اَلْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ (۴۰) وَ لَقَدْ جٰاءَ آلَ فِرْعَوْنَ اَلنُّذُرُ (۴۱) کَذَّبُوا بِآیٰاتِنٰا کُلِّهٰا فَأَخَذْنٰاهُمْ أَخْذَ عَزِیزٍ مُقْتَدِرٍ (۴۲) أَ کُفّٰارُکُمْ خَیْرٌ مِنْ أُولٰئِکُمْ أَمْ لَکُمْ بَرٰاءَةٌ فِی اَلزُّبُرِ (۴۳) أَمْ یَقُولُونَ نَحْنُ جَمِیعٌ مُنْتَصِرٌ (۴۴) سَیُهْزَمُ اَلْجَمْعُ وَ یُوَلُّونَ اَلدُّبُرَ (۴۵)

تکذیب کردند قوم لوط بیم‌دهندگان را (۳۳) بدرستی که ما فرستادیم بر ایشان تندباد سنگریزه پاش جز آل لوط که نجات دادیمشان در سحر (۳۴) نعمتی از نزد ما همچنین پاداش می‌دهیم کسی را که شکرگزاری نمود (۳۵) و بحقیقت ترسانیدشان از گرفت ما پس مجادله نمودند بآنچه بآنها بیم داده می‌شدند (۳۶) و بتحقیق جویای کام شدند او را از مهمانهایش پس محو کردیم چشمهاشان را پس بچشیدند عذابم را و بیم دادنم (۳۷) و بتحقیق آمد ایشان را اول روز عذابی برقرار (۳۸) پس بچشید عذابم و بیم دادنم را (۳۹) و بتحقیق آسان گردانیدیم قرآن را برای پند آیا هست هیچ پند گیرنده (۴۰) و بدرستی که آمد آل فرعون را آنچه بآن انذار کرده می‌شود (۴۱) تکذیب کردند آیتهای ما را همه‌اش پس گرفتیم ایشان را گرفتن غالبی توانا (۴۲) آیا کافران شما بهترند از اینان بامر شما راست امان نامه در کتابها (۴۳) یا می‌گویند ما با باهمیم کشندگان (۴۴) زود باشد که هزیمت داده شوند آن جمع و برگردانیده شوند بپشت در بدر (۴۵)