رباعی شمارهٔ ۲۶۸
اندازهٔ متن
اول که مرا عشق نگارم بربود
همسایه من ز ناله من نغنود
واکنون کم شد ناله چو دردم بفزود
آتش چو همه گرفت کم گردد دود
۴ سطر
اول که مرا عشق نگارم بربود
همسایه من ز ناله من نغنود
واکنون کم شد ناله چو دردم بفزود
آتش چو همه گرفت کم گردد دود