شمارهٔ ۸۷
اندازهٔ متن
بد ناخوریم باده، که مستانیم
وز دست نیکوان می بستانیم
دیوانگان بیهشمان خوانند
دیوانگان نهایم، که مستانیم
۲ بیت
بد ناخوریم باده، که مستانیم
وز دست نیکوان می بستانیم
دیوانگان بیهشمان خوانند
دیوانگان نهایم، که مستانیم
بی قیمت است شکر از آن دو لبان اویکاسد شد از دو زلفش بازار شاهبوی