رباعی شمارهٔ ۱۸۶
اندازهٔ متن
گردون چو نشست و خاست تو میبیند
با خلق همان شیوه چرا نگزیند
چون بنشینی باد سخا برخیزد
چون برخیزی گرد ستم بنشیند
۲ بیت
گردون چو نشست و خاست تو میبیند
با خلق همان شیوه چرا نگزیند
چون بنشینی باد سخا برخیزد
چون برخیزی گرد ستم بنشیند
ای محنت هجر بر دلم سر ناییوی دولت وصل از درم در نایی