رباعی شمارهٔ ۲۴۱
اندازهٔ متن
ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز
وی بیسببی گرفته پای از من باز
دی دست ز آستین برون کرده به عهد
وامروز کشیده پای در دامن ناز
۲ بیت
ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز
وی بیسببی گرفته پای از من باز
دی دست ز آستین برون کرده به عهد
وامروز کشیده پای در دامن ناز
ای محنت هجر بر دلم سر ناییوی دولت وصل از درم در نایی