رباعی شمارهٔ ۲
اندازهٔ متن
گر آدمیی دور شو از دمدمهها
ور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
تا کی ز برای جستن آب رخی؟
از گردن خود فرو نه این مظلمهها
۲ بیت
گر آدمیی دور شو از دمدمهها
ور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
تا کی ز برای جستن آب رخی؟
از گردن خود فرو نه این مظلمهها
روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی