رباعی شمارهٔ ۱۰
اندازهٔ متن
قدش به درخت سرو میماند راست
زلفش به رسن، که پای بند دل ماست
دل میل گنه دارد از آن روز که دید
کو را رسن از زلف و درخت از بالاست
۲ بیت
قدش به درخت سرو میماند راست
زلفش به رسن، که پای بند دل ماست
دل میل گنه دارد از آن روز که دید
کو را رسن از زلف و درخت از بالاست
روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی