رباعی شمارهٔ ۲۵
اندازهٔ متن
زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادست
از وی دل عالمی به بند افتادست
در پای تو افتاد و شکستش سر از آنک
آشفته ز بالای بلند افتادست
۲ بیت
زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادست
از وی دل عالمی به بند افتادست
در پای تو افتاد و شکستش سر از آنک
آشفته ز بالای بلند افتادست
روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی