رباعی شمارهٔ ۱۰۱
اندازهٔ متن
دست به نگار تو مرا کشت دگر
آه! ار نشود وصل توام پشت دگر
نقشی عجبست بر دو دستت تا خود
حرف که گرفتهای در انگشت دگر؟
۲ بیت
دست به نگار تو مرا کشت دگر
آه! ار نشود وصل توام پشت دگر
نقشی عجبست بر دو دستت تا خود
حرف که گرفتهای در انگشت دگر؟
روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی