رباعی شمارهٔ ۱۱۴
اندازهٔ متن
خالی داری بر لب چون قند، از مشک
خطی داری بر رخ دلبند، از مشک
بر ساعد خود نگار بستی یا خود
بر ماهی سیمین زرهی چند از مشک؟
۲ بیت
خالی داری بر لب چون قند، از مشک
خطی داری بر رخ دلبند، از مشک
بر ساعد خود نگار بستی یا خود
بر ماهی سیمین زرهی چند از مشک؟
روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی