رباعی شمارهٔ ۱۲۴
اندازهٔ متن
ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم
لعل تو جراحت دل و مرهم هم
صد پی بلب آمد از دلم خون، لیکن
از بیم رخ تو بر نیارد دم دم
۲ بیت
ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم
لعل تو جراحت دل و مرهم هم
صد پی بلب آمد از دلم خون، لیکن
از بیم رخ تو بر نیارد دم دم
روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی