رباعی شمارهٔ ۱۶۳
اندازهٔ متن
چون دوست نماند دل و جانیم همه
چون تن برود روح و روانیم همه
گر هیچ ندانیم برآییم به هیچ
عین همهایم، اگر بداینم همه
۲ بیت
چون دوست نماند دل و جانیم همه
چون تن برود روح و روانیم همه
گر هیچ ندانیم برآییم به هیچ
عین همهایم، اگر بداینم همه
روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی