رباعی شمارهٔ ۸۲

نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز

خواهی بکشم به هجر و خواهی بنواز

ور بگریزم ز دستت ای مایهٔ ناز

هر جا که روم پیش تو می‌آیم باز