رباعی ۵۷
اندازهٔ متن
از تن چو برفت جان پاک من و تو
خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو
و آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگران
در کالبدی کشند خاکِ من و تو!
۲ بیت
از تن چو برفت جان پاک من و تو
خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو
و آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگران
در کالبدی کشند خاکِ من و تو!
* هان کوزهگرا بپای اگر هشیاریتا چند کنی بر گِل مردم خواری؟