رباعی شمارهٔ ۱۰
اندازهٔ متن
تا گوهر جان در صدف تن پیوست
وز آب حیات گوهری صورت بست
گوهر چو تمام شد، صدف را بشکست
بر طرف کله گوشهٔ سلطان بنشست
۲ بیت
تا گوهر جان در صدف تن پیوست
وز آب حیات گوهری صورت بست
گوهر چو تمام شد، صدف را بشکست
بر طرف کله گوشهٔ سلطان بنشست
تا دیدهٔ دل ز دیدهها نگشاییهرگز ندهند دیدهها بینایی